مغاره ( 104 ) ، غار . ( لغت‌نامه ) مغاك ( 121 ) ، سوراخ غار ، جاى فرو رفته و گود ، گودال . ( ناظم الاطبّاء ) مغانم ( 155 ) ، غنيمت‌ها . ( لغت‌نامه ) مفتت ( 398 ) ، ريزه‌ريزه كردن ، پاره‌پاره كردن ( المنجد ) مقاليد ( 160 ) ، جمع مقلد ، كليدها . ( لغت‌نامه ) ملامسه ( 96 ) ، لمس كردن يك ديگر را ، دست ماليدن به هم . ( تاج المصادر ) ملتئم ( 207 ) ، به هم پيوستن ، التيام‌يافته ، بهبودشده . ( لغت‌نامه ) ملقّن ( 126 ) ، تلقين‌كننده . به فتح قاف تلقين كرده شده ( آنندراج ) . منّاع ( 267 ) ، بازدارنده ، بسيار منع‌كننده . ( غياث ) مناكحت ( 44 ) ، مباشرت ، به دست خود كارى كردن ، نكاح كردن . ( معين ) مؤالف ( 376 ) ، سازگار ، خوگرفته . ( لغت‌نامه ) مورچل ( 151 ) ، نقبى كه سپاهيان مهاجم از خارج قلعه به سوى داخل آن حفر كنند و به درون روند . سنگر . ( لغت‌نامه ) موسوس ( 219 ) ، وسوسه‌كننده . ( ناظم الاطبّاء ) مؤوّل ( 223 ) ، تأويل‌شده . ( لغت‌نامه ) مهبط ( 76 ) ، فرود آمدن . ( غياث ) مهچه ( 355 ) ، مخفف ماهچه و آن چيزى است به صورت ماه مدور از زر و سيم ساخته و صيقل زده بر سر علم فوج نصب كنند ، نوك علم . ( آنندراج ) مهرب ( 152 ) ، محل فرار ، گريزگاه . ( غياث ) مهيل ( 170 ) ، جاى ترسناك ، مكان مخوف . ( آنندراج ) ميتن : ( 53 ) ، چكش و كلنگ . ( معين ) ن ناچخ - ناجخ ( 355 ) ، ، نيزهء كوچك ، تبر ( برهان )